เดิมชื่อว่า “คณะชีสงเคราะห์ ” กำเนิดเนื่องมาจากพระสังฆราชกาเยตาโน ปาซอตตี หัวหน้าคณะธรรมทูตซาเลเซียนรุ่นแรก ที่เข้ามา
ทำงานในประเทศไทย เห็นความจำเป็นที่จะต้องมีนักบวชหญิงเพื่อร่วมมือกับพระสงฆ์ ในงานอภิบาลตามวัดต่าง ๆ เพื่อช่วยดูแล
เรื่องอาหาร เสื้อผ้าพระสงฆ์ สามเณร อภิบาลเด็กหญิง เยาวชนหญิง และกลุ่มแม่บ้านโดยอุทิศชีวิตเพื่อทำความดีแก่ทุกคน
โดยเฉพาะผู้ขัดสนทั้งฝ่ายร่างกายและจิตใจ
พระสังฆราช กาเยตาโน ปาซอตตี ประมุขสังฆมณฑลาชบุรี ประกาศสถาปนาคณะอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1937
ที่บางนกแขวก อ.บางคนที จ.สมุทรสงคราม โดยมีหญิงสาว 7 คน ซึ่งทำงานในโรงครัวของบ้านเณรซาเลเซียนที่บางนกแขวก
ได้เข้านวกภาพ ในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1937 เพื่อ วางรากฐานชีวิตนักบวชให้มั่นคงและเข้มแข็ง พระสังฆราชกาเยตาโน ปาซอตตี
ได้เชิญซิสเตอร์คณะธิดาแม่พระองค์อุปถัมภ์ 2 ท่าน มาช่วยให้การอบรมในระยะแรก คือ ซิสเตอร์ อันตนเนียตตาโมเรลลาโต ซึ่งมา
รับหน้าที่เป็นนวกจารย์ และคุณแม่ลุยยีนา ดี โยร์โย มาเป็นอธิการิณีคนแรกในปี 1941 และอยู่ในตำแหน่งนี้ถึงปี 1964 หลังจาก
ผ่านขั้นตอนของนวกภาพที่เข้มข้น นวกนารีรุ่นแรกจำนวน 6 คน ก็ได้ถวายปฏิญาณครั้งแรก หลังจากนั้น คณะเล็ก ๆ ที่เพิ่งจะ
เริ่มก่อร่างสร้างตัวนี้ ก็เริ่มส่งซิสเตอร์ไปประจำทำงานตามวัดต่าง ๆ ในสังฆมณฑล

- ในปี ค.ศ. 1964 คุณแม่อาคาทา ลัดดา สัตย์วินิจ ได้รับเลือกตั้งจากสมาชิก ให้เป็นอธิการิณีเจ้าคณะชาวไทยคนแรก

- ในปี ค.ศ. 1971 เนื่องจากเหตุผลทางด้านภาษาได้เปลี่ยนชื่อคณะจาก “ ชีสงเคราะห์ ” มาเป็น “ คณะภคินีผู้รับใช้ดวงหทัย
นิรมลของพระแม่มารีย์ ” ซึ่งบ่งบอกเอกลักษณ์ของคณะได้ชัดเจนมากกว่า

- ในปี ค.ศ.1987 คณะได้เข้าเป็นสมาชิกในครอบครัวซาเลเซียน อย่างเป็นทางการ